Ana Sayfa   Hikayeler...   Anketler ?   Araba resimleri   Aşk   Romantizm   İtiraf   Rüya Tabirleri   Zeka Soruları   Sağlık Merkezi   Biliyormuydunuz?   Ders Nasıl Çalışılır   Şarkı Sözleri   Din Ve Tasavvuf   Dini Hikayeler   Dini Konular   Dini şiirler   Doğa ve Manzara   Dualar ve hadisler   Efsaneler   Erkekler Dünyası   Aşk sevgi şiirleri   İnanılmaz Gerçekler   Biyografi   Slayt Bölümü   Donanım Merkezi   E - Kitap (E-Book)   Windows Hakkında   Genel Bölüm   Geyik Bölümü   Duvar Kağıdı   Güzel Sözler   Güzellik & Diyet   Her Telden   Yemek TarifLeri   Kadın Dünyası   Kahkaha Merkezi   Komik Fıkralar   Komik Karikatürler   Komik Resimler   Komik Yazılar   Kopya Nasıl Çekilir.   Korku Odası   Kızlar Nasıl Tavlanır ?   M.Kemal Atatürk   MSN Hakkında   Msn Nickleri   MSN Programlar   Msn Space   Msn İfadeleri   Müzik Hakkında   Network ve internet   Program Download   Tarih   Teknoloji & BiLim   İşletim Sistemleri   Magazin   Moda Bakım Makyaj   Modifiye ve Sanal

Sorgulanmadan kalan bir şeyler var geçmişte. İncinen gurur, kırılan kalp belki de izin vermiyor buna. Sessizliğin yıpratıcılığı etkilese de bizi sessiz kalmak daha az yıpratır diyoruz. Sessizliğin içine sığınıyoruz gerçeklerle yüzleşmek için. Ancak unuttuğumuz bir şey var sessizliğin de kendine ait bir dili var. Ve biz sessiz kalarak korkularımızı dile getiriyoruz aslında. Gerçeklerden kaçmak tek yaptığımız. Belki sessizlik huzur veren bir şey. Ama bu huzuru bize vermiyor. Hissettiğim tek şey sessizlikte kayboluyor olduğumuz. Konuşmak istiyorum, sorgulamak belki de sorgulanmak istiyorum. Nedenler, niçinler var açıklanması gerekenler. Ama cesaret edemiyorum.Cesaret edemiyoruz. Diğer yanda sessizlik mistikleşiyor. Çaresizliğe bürünen, boşluğu gizleyen bir maskeye dönüşür. Yıpranmamak için kullanılan sessizlik bir süre sonra yıpratıyor bizi. Farkına bile varmıyoruz. Nerden geldik, nereye gidiyoruz, biz neyiz, neden karşılıklı bakışıp susuyoruz, bunu daha bu şekilde ne kadar sürdüreceğiz?Sorgulayamıyoruz. Dedim ya buna cesar4etimiz yok. Tam sessizliğin içinden sıyrılıp çıkmaya karar veriyorum ki bir anda tüm gücümü yitiriyorum. Yaşadık sessiz kaldık, kaybettik sessizdik. Belki yeni bir başlangıçtayız ve yine kocaman bir sessizlik düğümlendi içimizde tam ellerimiz ve gözlerimiz bir şeyler anlatırcasına birleştiğinde. Onca sessizliğin içinde zamanımıydı şimdi? Biz zaten birbirimizi kaybetmişiz. Sessiz kalarak neyi yaşatmaya çalışıyoruz ki! Belki sessizliği bozarsak kazanabiliriz kendimizi, birbirimizi. Haykırmak istiyorum tüm benliğimle. Belkide sessizliğimizi tanımlayabilmemiz için haykırışı duymamız lazım. Belki o zaman sessizliğimiz bozulur ve biz yeniden var oluruz.