Ruhumuzla Bulu?mak [ Ruhumuzla Bulu?mak, Ruhumuzla Bulu?mak ]

Meksika’da ?nka tap?naklar?na ??kmak isteyen Avrupal? bir grup arkeolog, birka? yerli rehberle yola koyuluyor. Da??n tepesindeki tap?naklara giden uzun yolu, k?sa bir s?rede yar?l?yorlar. Ayn? h?zla tempoyla biraz daha yol ald?ktan sonra, yerliler kendi aralar?nda konu?up birden yere oturuyor ve b?ylece beklemeye ba?l?yorlar. Tabii Avrupal? arkeologlar buna bir anlam veremiyorlar. Saatler sonra, yerliler kendi aralar?nda konu?up tekrar yola koyuluyor ve sonunda tepenin ?st?ndeki g?rkemli ?nka tap?naklar?na geliyorlar. Arkeologlardan biri, ya?l? rehbere soruyor; “hi? anlayamad?m, niye yolun ortas?na oturup saatlerce yok yere bekledik? “ Ya?l? rehberin cevab? o kadar g?zel ki; “?ok k?sa s?rede ?ok h?zl? yol ald?k, ruhlar?m?z bizden ?ok uzakta kald?. Oturup ruhlar?m?z?n bize yetismesini bekledik...” Niye i?imiz de hep bir eksiklik duygusuyla ya?ad???m?z?, niye mutlu olmay? beceremedi?imizi, niye kendimiz olmay? ba?aramad???m?z? ve “niye” ile ba?layan daha bir dolu sorunun cevab?n? a??k?a veriyor ?nkalar’?n ya?l? torunu. ??nk? bu aptal hayat i?inde o kadar h?zla yol al?yoruz ki, ruhumuz ?ok arkada kald?, hatta onu nerelerde unuttu?umuzu bile hat?rlayam?yoruz. ?ocu?unu kaybeden annelerin ??lg?nl???nda bir sa?a bir sola sald?r?yoruz hepimiz, ama bir farkla, biz neyi arad???m?z? bile bilmiyoruz... Herkes bir aray?? i?inde, ama hi? kimse ne arad???n? bilmiyor. San?yoruz ki cok param?z, s?rekli y?kselen bir kariyerimiz, bah?eli bir evimiz, spor bir arabam?z olunca biz de ?ok mutlu olaca??z. Hadi maddecili?i bir kenara b?rakal?m; niye herkes a?ktan ?ikayet?i? ?evremiz de ka? ki?inin a?k hayat? iyi gidiyor? Eminim parmakla say?lacak kadar azd?r. Ve eminim hic kimse yanl???n nerede oldu?unu da bulam?yordur. Ben ten uyu?mas? kadar ruh uyu?mas?n?n ?nemine inan?r?m. Hatta insanlar?n e? ruhlar?n?n oldu?una bile inan?r?m. Ama ruhlar? olmayan bedenler birbirleriyle ne kadar uyu?abilir ki? Evet, ?nce g?z g?r?r fakat ancak ruh sever. Ayr?ca ruhumuz olmadan e? ruhumuzu bulmak gibi bir ?ans?m?z olmad???na da eminim... ??te bu y?zden icimiz de s?rekli bir eksiklik duygusuyla ya??yoruz hepimiz. ??te bu y?zden s?rekli duvarlara ?arp?p,?arp?p kendimizi kanat?yoruz ve i?te bu y?zden mutlulu?u bir t?rl? yakalayam?yoruz... Ger?ekte hIz ?a??nda ya??yoruz. Her ?ey o kadar h?zl? ge?iyor ki, ne i?e , ne arkada?lar?m?za, ne ailemize, ne ?ocu?umuza, ne kendimize yeterince vaktimiz kalm?yor. Akrep ve yelkovanla yar?? halindeyiz. Bu y?zden b?t?n ili?kiler yar?m yamalak, b?t?n sevgiler b?l?k p?r??k. Sevmeye bile vaktimiz yok bizim. Oysa teknolojinin nimetlerinden fazlas?yla yararlan?yoruz. Ne ?ama??r y?k?yoruz ne de bula??k, ?ay?m?z? kahvemizi makineler yap?yor. ??lerimizi bir telefon, bir faksla hallediyoruz. U?aklar bizi iki saat i?inde d?nyan?n bir ucuna ta??yor. Hatta art?k gitmeye bile gerek yok, internetle d?nya elimizin alt?nda. Ama yine de vaktimiz yok i?te! Bence do?an?n kara bir laneti bu. Biz ondan uzakla?t?k?a, o da bizden b?t?n zamanlar? ?al?yor. Milan Kundera “yava?l?k” adl? kitab?nda; ”yava?l?k hep aldat?r,h?zl?l?k ise unutturur” diyor. Telefon h?zl?l?k mesela, konusulanlar?, s?ylenenleri unutturur. Mektupsa yava?l?k, hep vard?r ve hep hat?rlat?r. Ben kendi ad?ma her zaman yava?l?ktan yanay?m. Mesela u?aklardan hi? ho?lanmam, yeni bir ?ehre, yeni bir iklime haz?rlanmaya, hatta hayal kurmaya bile vakit b?rakm?yor bana ”K?t” diye ba?ka bir hayat?n i?ine giriveriyorum. Ve en k?t?s? de d?n??ler, daha ayr?l???n h?zn?n? bile ya?amadan ?stanbul’da olmak sahiden de cok tats?z. Tabii ki ruhumun beni terk edip oralarda kalmas? da cok normal. Oysa trenler karanl?k geceyi y?rtan keskin d?d???, uykuda olanlara yolculuk d??leri g?steren kara trenler... Da?lar? b?len, nehirlerle yar??an, k?pr?lerden ge?en, aga?lar? selamlayan, cocuklara el sallayan, g?ne bakanlara g?z s?zen, ge?mi?in h?zn?n?, gelece?in umudunu ya?atan, yolcular?na yepyeni dostluklar haz?rlayan kara trenler var bir de. U?ak de?il, tren olmak istiyorum. B?ylece ruhum benden hi? ayr?lmaz. Evet freni patlam?? kamyon gibi ya?aman?n hi? anlam? yok. Aya??m?z? gazdan yava? yava? ?ekelim ve biraz mola verip ruhumuzun da bize yeti?mesini bekleyelim art?k. Aceleye ne gerek var? Hayat yaln?z biz izin verdi?imiz gibi ge?er. ?yi ya da k?t? h?zl? ya da yava?... Her ?ey bizim elimizde, sevgi de, a?k da, basar? da. Ama ancak kendi ruhumuzla bulu?tu?umuzda... CAN D?NDAR

BEDAVA MILYONLARCA LİSELI GENÇ KIZ MSN ADRESI.!!!

- Konular -

Rastgele Sevgiye dair s?ylenmi? s?zler

AV Voice Changer Software 4.0.75

Kinali Asker

?l?mden Sonra Hayat

Sigara S?nd?rme Teknikleri

HA? HA?LI S?M?T

Buras? T?rkiye ;)

kendine g?venen? bu kad?n? kim tavlar

sevgi

Babylon Pro 5.0.6 (r11) + serial + T?rk?e s?zl?kler

~PILAV~?ehriyeli

Ac? ama ger?ek t?rk insan?