5-6 yaşlarımdayım... O zamanlar köylerde elektrik yok, gaz lambası kullanılırdı.
Geceler benim için işkenceydi. Yine bir gece gaz lambasının cılız ışığında uyumaya çalışıyordum. Birdenbire terlemeye başladım, sıkılmıştım...
Gözlerimi açtığımda yine o karşımdaydı... Kısa boylu, iri ve parlak gözlü, keçiye benzeyen bir şey ve yine dilim tutulmuştu. Zorladım kendimi ve son bir gayretle: "Nine!" diye bağırdım. O şey oradan oraya zıplıyor ve garip mimikler yapıyordu. Ninem odadan içeri girdi ve huzur veren sesiyle: "Ne oldu kızım... Yine mi korktun?" Sesi duyar duymaz, o şey hemen dolabın altındaki boşluğa gizlendi ve bana doğru bakıyordu parlak gözleriyle.
-"Nine, bak orada... Bana bakıyor"
-"Hani kızım... Bir şey yok ya orada."
Ninem göremiyordu. Ah bir görse de onu yok edebilse diye o kadar çok umutlanıyordum ki... Ninem orada olduğu müddetçe beni korkutamıyordu. O gece ninemin yanında uyudum, ertesi günü düşünerek...
