ÇIKMAZ SOKAK
Sokak lambalarının yetmeyen ışığında uzayıp giden sokak karanlığa yelken açmış sanki
Göz bebeklerimi alan alaca karanlıkta yalnızım şimdi
Issız vadide sanıyorum kendimi öyle sessiz öyle sensiz ve öyle çaresiz
Yürü yürü bitmiyor uzayan sokak adeta tuzak kurulmuş gibi
Üşümeye titremeye ve de korkmaya başlıyorum elimde değil ki
Gece bütün korkutuculuğunu bu güne saklamış sanki
Sigaranın dumanı yakıyor gözlerimi sebepsiz bir sancı acıtır içimi
Yürü yürü bitmiyor sokak adeta tuzak kurulmuş gibi
Bir gülüşün saklı benliğimde sürekli yüzüme vurduğu
Bakışların üzerimde sanki, gözümü her kapattığımda gözümün önüne geliyor
Yarı hüzünlü yarı mutlu sesler çınlıyor kulağımda sana yorduğum
Her ne kadar mantığımı kullansam unutmaya çalışsam da olmuyor bu beden seni unutamıyor
İtiraf ediyorum tek tek gerçekleri kendime sanki sorguda sualdeyim
Anlattıkça rahatlıyorum gözyaşım diniyor yüreğimdeki amansız acı zayıflıyor
Öyle bir haldeyim ki çıkmaz sokaktayım adeta yürü yürü bitmiyor
Ne kadar uğraşsam da olmuyor bu beden seni unutamıyor
;papatya
