Ana Sayfa   Hikayeler...   Anketler ?   Araba resimleri   Aşk   Romantizm   İtiraf   Rüya Tabirleri   Zeka Soruları   Sağlık Merkezi   Biliyormuydunuz?   Ders Nasıl Çalışılır   Şarkı Sözleri   Din Ve Tasavvuf   Dini Hikayeler   Dini Konular   Dini şiirler   Doğa ve Manzara   Dualar ve hadisler   Efsaneler   Erkekler Dünyası   Aşk sevgi şiirleri   İnanılmaz Gerçekler   Biyografi   Slayt Bölümü   Donanım Merkezi   E - Kitap (E-Book)   Windows Hakkında   Genel Bölüm   Geyik Bölümü   Duvar Kağıdı   Güzel Sözler   Güzellik & Diyet   Her Telden   Yemek TarifLeri   Kadın Dünyası   Kahkaha Merkezi   Komik Fıkralar   Komik Karikatürler   Komik Resimler   Komik Yazılar   Kopya Nasıl Çekilir.   Korku Odası   Kızlar Nasıl Tavlanır ?   M.Kemal Atatürk   MSN Hakkında   Msn Nickleri   MSN Programlar   Msn Space   Msn İfadeleri   Müzik Hakkında   Network ve internet   Program Download   Tarih   Teknoloji & BiLim   İşletim Sistemleri   Magazin   Moda Bakım Makyaj   Modifiye ve Sanal

Öyle yalnız, öyle kendimle doluydum ki ! Safra yeşili bir hüzünle, telaşla tüllenirdi semt pazarı. Olgun sebzeler, meyveler çoktan satılmış olurdu. Geriye ezikler, hafiften çürümeye yüz tutanlar kalırdı tezgahlarda. Annemin elinde hasır pazar çantası, bende file. Hep küfecilere takılırdı gözüm. Satıcıların sesleri zayıf ve çatlaktı artık. Günün yorgunluğu, pası çökmüştü çoktan gözlerine. Taze soğan demetleri, yeşil salata, ufak kırmızı turplar, gri, eflatun, mercan ışıltılı körfez balıkları. Annem pahalı bulurdu kerevizi. Akşam iyice inmeden tezgahlardan bir şeyler alma telaşı herkesi sarmış olurdu. Evlerin camlarına, dar avlulara, bozuk parke taşlı yollara, ara sokaklara hep yağmur yağardı. İnce, toz gibi bir yağmurdu bu. Havada nedense ıslak çivit ve Akif Çamaşır Suyu kokusu… Pazarı boydan boya dolaşırdık önce. Fiyatları sorardık gözümüze kestirdiğimiz olursa geri dönüp, almak için. En iyisini, en ucuza satın almak… Pazarcılarla bir aşinalık olurdu aramızda. “ Üç kilo patates alsam, şu kadara olur mu ?” “ Dert etme abla..yoksa, haftaya verirsin.Yabancı değilsin ki..” Parası olanlar küfeciyle gezerdi. Hiç pazarlık yapmadan aldıkları sebze, meyveleri küfeye doldururlardı. Tanıdıklarla karşılaşılırdı pazar yerinde. Civar köylerden bakır bakraçlarla yoğurt getirirdi kadınlar. Bir parmak sapsarı kaymak olurdu yoğurdun üzerinde. Sonraki hafta boş bakraç iade edilir, yenisi alınırdı. Kısa boylu, posbıyıklı satıcı, terli parmaklarıyla bir ucundan sıkı sıkıya kavradığı teraziyi ani bir el hareketiyle oynatır, bir kilo yerine yedi yüz elli gram tartıverirdi gizlice. Küçük, olmazsa olmaz hilelerdi bunlar. Söze dökülmeyen, yüze vurulmayan. Ateş yakardı çingeneler, tezgahın yanında. Portakal sandıklarını yakarlardı. Izgara hamsi yaparlardı. Balık kokardı her yan. Mangalda kömür alazları. Hem ısınır, bir yandan da yemeklerini hazırlarlardı. Gri mavi bir duman dolardı gözlerimize. File ve hasır çanta dolardı tıka basa. Gelecek haftaya kadar idare edebilecek hemen her şey alınmış olurdu pazardan. Uzakta ezan sesleri.. Az ötede tekerlekli el arabasından yükselen şarkılara karışırdı salkım saçak. Kaset satılırdı o arabada. Onlarca kaset. Annemle eve dönerdik. Dimdik yokuş gözümüzde büyürdü.Belli belirsiz bir kül tadı yerleşirdi genzimize. Pencerelerde inceden bir buğu, su tanecikleri. Her şey durup donuklaşırdı giderek. Bir sızı gibi… Kırmızı tablalarda pul pul, kırmızılı, grili, eflatunlu balıklar can çekişmekte. Cemal Türker NE DE OLSA SONBAHARDI