Ben bu saatlerde hep böyle olurum
Karanlık basar; hüzün basar
Yağmur yağar; dertler boşalır başımdan aşağıya
Ben bu saatlerde hep böyle olurum
Yalnızım ya ondan galiba
Ben bu saatlerde hep böyle olurum
Sebebini bilmediğim derin duygular alır götürür beni
Sonu görünmeyen okyanus gibi dalar durur gözlerim karanlığa
Ben bu saatlerde hep böyle olurum
Yalnızım ya ondan galiba
Ben bu saatlerde hep böyle olurum
Damla damla gözyaşı süzülürken yanaklarıma
Hafif isyankar bir sesle kimi zaman bir beste döktürürüm
Kimi zaman bir dörtlük karalarım rüşvette kağıda
Ben bu saatlerde hep böyleyim
Yalnızım ya ondan galiba
Suskundur dilim bu saatlerde bıçak kesmez
Dört duvar arasında bekle bekle zaman geçmez
Duvarlarda ufak bir noktaya sığdırırım bir çift gözünü
Kimi zaman sinirli kimi zaman mutlu kimi zaman hüzünlü
Ben bu saatlerde hep böyle olurum
Kafası karışık biraz durgun biraz üzücü
;aşık
