Seni gördüğümde çok mutlu oluyorum
Kim olsam diye sormuyorum, bunu zaman yaşam standartları kontakta beraber olduğum insanlar hazırlıyor, zaman olduğu ve bulduğum zaman kendimi dinliyorum eğer fırsatını bulursam, bir fırsatını yakalarsam.
Kimse beni anlayamaz gibi geliyor bazen, nasıl olsa bir gün elbet bir gün anlamak isteyenler anlar. Neden kendimi anlatamıyorum, neden sürekli kendimi düşüncelerimi değiştirmek zorunda kalıyorum, neden içimden yaşamdan kopmak geliyor, yaşamın bana verdiği bu sunduğu bu.
Kimse kimseyi anlamak ya da dinlemek ya da duymak istemiyor. Bir çok kişinin sorunları o kadar aşmış ki kendini, kendileri bile fark etmiyor bunu. Nedense içimdeki his bazı insanlar için ayırdığım güzel zamanların boş geçtiğine inanıyorum.
Bana bir akıl verin ama para istemeyin benden. Verdiğiniz bu akıl çok işe yarasın bana cok kazandırsın. Kendimi yaşamın boşluğuna bıraktım, kim olsam diye düşünmüyorum ya da ne olayım diye. Bunları insanlara süprizler hazırlıyor hiç beklenmedik bir anda çat kapı birisi çok güzel bir haberle en güzel yıllardır beklediğiniz haberleri size getirmiş en iyi dileklerle, uzun zamandır böyle bir şey yaşamadım, sevinçli sevindirecek beni mutlu edecek.
Neden şu anda olmasın, kimbilir hangi yokuştayım bunu ben de bilmiyorum. Bazen hiç anlamıyorum, Zaman yine geçip gidiyor, Yaşanmamış boşluklarla, hayata yeniden başlamak istiyorum, En güzel bir anda bıraktığım yerden, Oradan tekrar başlamak istiyorum, yaşama hırsı bazen bende çok zayıflıyor, bazen hiç kalmıyor. Uzun senelerdir böyle. Kendime yapabileceğim bir şeyler bulmaya çalışıyorum bu anlarda. Resim ya da yazı ya da şiir yazıyorum. Sanatçı olmak için değil ama neden olmasın içimde yılların birikimi, yılların verdiği yorgunluk, zamanın yıprattığı beden, o kadar yaşlı değilim ama çok yıprandım. Bunu ilk defa onsekiz yaşında hissetmeye başladım.
Bir çok şeyin beni cok fazla yıprattığını, çok fazla örselediğini, kişiliğimi değil ama yaşama tutunabilmek için birilerine tutunmaya çalıştım, birilerine hem destek hem de kendime destek aradım yaşam mücadelesinde.
Çok sevdim, aşık oldum. Mutlu olamadım hiç, sevmedim, itelendim, aşk beni harap etti. Üstüne birçok sorunlar geldi. Birçok insandan farkım olmadığına inanıyorum, benim gibi çok insan var anlaşılması zor olan, anlaşılması kolay olamayan çok az yardım gören.
Kimse kimseyi anlamak mı istemiyor nedendir bilmiyorum ya da artık devir değişti diye mi, birbirimizi sevmeyi iyice unutmuşuz. Çok güzel anlar oluyor insanların hayatında, bitmesini istemediği saatler, bitmesini istemediği anlar.
Yaşam böyle akıp gidiyor, bir amaç için, bir hedef için. Sevmek için güzel olan ne varsa, insanlar sevmek için yaratılmış. Birbirini anlamak için artık maalesef birbirimizi anlayamıyoruz bile. Bunlar zamanın getirdikleri, olumsuzluklar, bir de değişen dünyayla gelen birçok imkan var, olanaklar var. Eğer yaşamayı sevseydim onca yükün altında ezilmeseydim, hayat bana çok daha farklı davransaydı, isteklerim gerçekleşseydi çok daha iyi olurdu, çok daha güzel olurdu.
Yaşamı kimseye bazen kendime bile anlatamıyorum, hangi, ama yine de seni gördüğümde mutlu oluyorum, sana bunu göstermek istemiyorum, kıskanıyorlar seni beni, hayat bundan sonra bana da güzel davran beni de anal. Seni seviyorum, sevgiler
