GÖKYÜZÜ BUGÜN KARANLIK
Penceremden gökyüzünü izliyorum bugün nedense hüzünlü
Benim gözlerim mi yaşlı acaba yoksa ağlıyor mu gökyüzü
Ağaçlar yerinden sökülecekmiş gibi sallanıyor ileri geri
Gökyüzü bugün karanlık dokunsam ağlayacak gibi
Demek ki birisi üzmüş kırmış kalbini
Yada terk etmiş onu canından çok sevdiği biri
Bak hafiften yağmaya başladı ıslattı beni
Gökyüzü bugün karanlık dokunsam ağlayacak gibi
Güneşi küsmüş ona terk edip gitmiş uzaklara
Bulutlarla dost olmuş tıpkı yalnızlık gibi
Her ayrılığın sonunda zaten dost olunmaz mı yalnızlıkla
Gökyüzü bugün karanlık dokunsam ağlayacak gibi
Ansızın yakaladı yalnızlık seli onu da benim gibi
Ansızın yalnız kaldı kara bulutlar kapladı benliğini
Gözyaşları sel oldu üzdü etrafındakileri
Gökyüzü bugün karanlık dokunsam ağlayacak gibi
Eski bir dosttu yalnızlık onun için
Yıllar önce uzaklara yolladığı
Geri dönmüştü dostu sevinse miydi üzülse miydi
Gökyüzü bugün karanlık dokunsam ağlayacak gibi
Çile rüzgarları esiyordu onun için yine ağlıyordu yavaştan
Gök gürlüyordu fayda etmiyordu haykırışları ve yalvarışları
Yalnızdı işte sıkılıyordu şimşek çakıyordu zaman zaman
Pişmanlığı fayda etmiyordu gökyüzü ağlıyordu hiç utanmadan
Nerden çıktı bu yalnızlık diye düşündü
Onu geri dönmemek üzere yollamamış mıydı yıllar önce
Gökyüzü ağlıyordu hıçkıra hıçkıra kara bulutlar çevirmiş etrafını
Sanki suçlu gibi bakınıyordu sağa sola sessizce…
:(
