Çoktan Geçmiş Şiir Yazma Mevsimi
Her gün sana şiirler yazdığım satırlar yıprandı
Ve yazdığım kalemimde mürekkep kalmadı
Zaten içimde yazmaya bir heveste bırakmadın
Kalbimde sana karşı zerre kadar sevgi kalmadı
Ben seni kaybettiğime değil aşınan kağıtlara
Gözyaşı taneciklerimi emen satırlara
Can dostum olan yorulmadan yazan kalemime
En çokta zavallı kalbime üzülüyorum zavallı ve yaralı gönlüme
Çoktan geçmiş şiir yazma mevsimi poyraz
Kağıt küsmüş kalemle, satırlar çaresiz
Yine gözyaşlarım damlamakta sol yanıma az be az
Arkana bile bakmadan git sen kaybettin yüreksiz
Açmamak üzere kapandı şiir defterim
Bundan sonra aşk grevindeyim
Dünya bir aşığı kaybetti
Başınız sağolsun ne diyeyim
NOT= sende gel katıl aşk grevime kapı her zaman açık
yalnız kalbini bir yerde bırakman gerekecek
emin bir el bulduğundan emin misin
herkese ve her yere bırakılmaz
ve çok ama çok düşünmen gerekecek
sonradan pişman olmayasın
