Bir Gencin Yıkılışı
Sen uzaklaşırken yanımdan adım adım
Karardı dünyam bir köşede gidişini izledim
Sen giderken büyüdü gözümde mekan kulağımda ayak seslerin
İki damla gözyaşı döktüm ellerim titredi silemedim
Göz bebeklerim küçüldü şakaklarım kurudu
İsyan ettim kendimce ne görüldü ne duyuldu
Kalkabildim yerimden yürüdüm boş adımlarla
Gözüm bir çifte ilişti mutlulukları gözlerinden okunuyordu
Sonra deniz kenarına götürdü beni ayaklarım
Duyabiliyordum kuş cıvıltılarını dalga seslerini
Bir dünya kurmuştum ikimize o dünya başıma göçtü
Atasım geldi kendimi denize bir adım ileri attım sonra çekildim geriye
Her şeyi yapabilirdim o an bir anlamı kalmamıştı hayatın
Sonra sevdiklerim geldi aklıma hepsinin tek tek gülüşleri
Tuhaf bir duyguydu tarif edilmesi güç
Sen mutluydun belki de ama kabullenmeye çalışıyordum gidişini
Bir gencin sessizce yıkılışı vardı o gün bu kentte
Damarlarını kesmişti kanları yerde
Ağlıyordu başında ailesi çırpınışlar ağıtlar
Dayanamadım kıydım hayatıma bir hiç uğruna
Mezar taşıma oturmuş bekliyordum seni belki gelirsin diye
Sonra birden her yer değişti seni gördüm bizim yerimizde
Ellerin başkasının ellerinde bakışıyorsunuz göz göze
Bir hayat yok oldu bir hiç uğruna nedensizce
Topraklar atılmaya başlandı üzerime kürek kürek
Dua okunmaya başlandı ardından cenaze namazı
17 yaşında bir genç öldü nasıl dayanır yürek
Geriye hüzün kaldı gözyaşı kaldı ve bir de mezar taşı
;aşık
