Ana Sayfa   Hikayeler...   Anketler ?   Araba resimleri   Aşk   Romantizm   İtiraf   Rüya Tabirleri   Zeka Soruları   Sağlık Merkezi   Biliyormuydunuz?   Ders Nasıl Çalışılır   Şarkı Sözleri   Din Ve Tasavvuf   Dini Hikayeler   Dini Konular   Dini şiirler   Doğa ve Manzara   Dualar ve hadisler   Efsaneler   Erkekler Dünyası   Aşk sevgi şiirleri   İnanılmaz Gerçekler   Biyografi   Slayt Bölümü   Donanım Merkezi   E - Kitap (E-Book)   Windows Hakkında   Genel Bölüm   Geyik Bölümü   Duvar Kağıdı   Güzel Sözler   Güzellik & Diyet   Her Telden   Yemek TarifLeri   Kadın Dünyası   Kahkaha Merkezi   Komik Fıkralar   Komik Karikatürler   Komik Resimler   Komik Yazılar   Kopya Nasıl Çekilir.   Korku Odası   Kızlar Nasıl Tavlanır ?   M.Kemal Atatürk   MSN Hakkında   Msn Nickleri   MSN Programlar   Msn Space   Msn İfadeleri   Müzik Hakkında   Network ve internet   Program Download   Tarih   Teknoloji & BiLim   İşletim Sistemleri   Magazin   Moda Bakım Makyaj   Modifiye ve Sanal

Hakan Özkahya, inşaat teknikeriydi. İşsizdi.Bir gün tesisat teknikerliği işi buldu. "Nerede?" diye sordu. "Sibirya'da" dediler. Rusya'nın en doğusunda, buzlar üzerine kurulmuş Anadir'de ihale alan bir Türk firmasında çalışacaktı. Isı -40 dereceydi. Kış 9 ay sürüyor, 3 ay gece olmuyordu.Sivaslıydı Hakan... Bekârdı. 30 yaşındaydı. Para kazanıp bir hayat kurması gerekiyordu. Kabul etti. *** Anadir'de çalışma koşulları çok ağırdı. Rus işçiler haftada 6 gün, günde 8 saat çalışarak 1000 dolar alırken, Türk işçiler o para için haftada 7 gün, günde 14 saat çalışmak zorundaydı. Ayda sadece 1 gün izin vardı. Yılmadı, çalıştı Hakan... Tekniker olarak işçilerden daha fazla kazanıyor, ayda 1500 dolar biriktirebiliyordu. Ama Sibirya'da, soğukta oksijensizlikten ciğerler büyüyor, ciddi sağlık sorunları baş gösteriyordu. 2 yılın sonunda Türkiye'ye döndü. Sivas'ta iş kurmak istiyordu. Olmadı. Biriktirdiği paranın bir kısmı hasta olan annesiyle babasının tedavisine gitti. O da İstanbul'a yerleşmeye karar verdi. Orada bir ev alacak, iş bulacak ve aile kuracaktı. *** Lakin biriktirdiği para, İstanbul'da ev almaya da yetmedi. İş de yoktu. Yine bir gurbet işi bulabildi Hakan... Afganistan'daki Amerikan askeri kampında iş alan bir Türk şirketi eleman arıyordu. Bavulu toplayıp bu kez Afgan yollarına düştü. Kutuplardan çöllere savrulmuştu. Herat'ta kuruluydu şantiye... Koşullar felaketti. Çalışanlar sobasız hangarlarda yerde yatıyordu. Yetersiz besleniyor, üşüyorlardı. Ayda 700 dolar içindi bunca eziyet... 3 ayın sonunda tedavi için izin aldı Hakan... En ucuz havayolu şirketinden Türkiye'ye kestirdi biletini... Uçağı geçen hafta Herat'tan havalandı. Kâbil'e yaklaşırken 104 yolcusuyla düştü. Hakan'ın cesedi Kâbil'in doğusundaki bir karlı dağda bulundu. *** Okuyup "Vah vah" deyip geçtiğimiz haberlerin arkasında yürek burkan insan hikâyeleri gizli... Sadece insan hikâyeleri de değil; "Döviz geliyor" diye gurbette işçilerinin denetimsiz, sefil şartlarda çalışmasına göz yuman bir ülkenin, ...ucuz işçilik sayesinde ihale alıp hiç gidip görmediği coğrafyalarda çalışanlarını köle gibi çalıştıran şirket patronlarının, ...ucuza daha çok adam taşıyabilmek için bakım harcamalarından kısan "uçan tabutlar"ın, ...bu uçak firmalarını ve işçileri perişan eden şirketleri uyarmayan elçiliklerin, ...kendi canları pahasına kazanılmış başarı haberlerinde hiç adları geçmeyip ancak kazada can verdiklerinde haber olabilen, kurtulduğunda ise kazandığını sağlık harcamalarına döken "Allah'a emanet" yüz binlerce işçinin, mühendisin, teknisyenin, ...ve Anadolu'da onları bekleyen acılı yüreklerin de hikâyesi bu... Bu ülkenin çocukları, yaban elde karın tokluğuna çalışan işçi, ırkçılarca linç edilmiş gurbetçi, savaş bölgesinde katledilmiş kamyoncu, dönüş uçağında ikinci sınıf yolcu olmaktan ne zaman kurtulacak?