Ana Sayfa   Hikayeler...   Anketler ?   Araba resimleri   Aşk   Romantizm   İtiraf   Rüya Tabirleri   Zeka Soruları   Sağlık Merkezi   Biliyormuydunuz?   Ders Nasıl Çalışılır   Şarkı Sözleri   Din Ve Tasavvuf   Dini Hikayeler   Dini Konular   Dini şiirler   Doğa ve Manzara   Dualar ve hadisler   Efsaneler   Erkekler Dünyası   Aşk sevgi şiirleri   İnanılmaz Gerçekler   Biyografi   Slayt Bölümü   Donanım Merkezi   E - Kitap (E-Book)   Windows Hakkında   Genel Bölüm   Geyik Bölümü   Duvar Kağıdı   Güzel Sözler   Güzellik & Diyet   Her Telden   Yemek TarifLeri   Kadın Dünyası   Kahkaha Merkezi   Komik Fıkralar   Komik Karikatürler   Komik Resimler   Komik Yazılar   Kopya Nasıl Çekilir.   Korku Odası   Kızlar Nasıl Tavlanır ?   M.Kemal Atatürk   MSN Hakkında   Msn Nickleri   MSN Programlar   Msn Space   Msn İfadeleri   Müzik Hakkında   Network ve internet   Program Download   Tarih   Teknoloji & BiLim   İşletim Sistemleri   Magazin   Moda Bakım Makyaj   Modifiye ve Sanal

Küçük kırık bir aşk hik¢yesi -------------------------------------------------------------------------------- Onu bilenler çıldırdığını söylediler. Aldırmadı hiç... Çılgınlık aşkın şanındandı ne de olsa. Aşk da ‘’aşk’’ olaydı... Rüyalarında aşık oldu ona... Bu nasıl aşk diyene; - Kalbimden olur olmaz zamanlarda muhteşem yoğunlukta bir sevgi akıyor ona doğru. Sanki kalbim yerinden fırlayacakmış da onun kalbine konacakmış gibi, diyordu. - Onun kalbinden sana akan bir şeyler var mı bari? diye alaycı alaycı soranlara, gözlerini bir çocuğun masumiyetiyle kocaman açarak; - O böyle hissetmese ben de hissedemem ki... Ayrıca, o beni sevmese bile ben yine de onu severim, diyordu... Diyordu ve o insanların aşkının ne kadar da beklentisiz olduğunu anlayacaklarını umuyordu. Aslına bakarsanız, topu topu birkaç cümle konuşmuşlar sadece. Ama o, her sözcüğe öylesine dağlar gibi anlamlar yüklemiş ki, birkaç cümleden bir aşk destanı oluşturmuş adeta. O, kendi uydurduğu destana ölümüne inanan bir meczup olduğunun ayırdına varamadı asla... Daha fenası ötekinin de bu destana inandığını sandı... Hatta, destanı ötekiyle beraber, kalp kalbe yazdıklarına inandı. Biraraya geldikleri o birkaç çalıntı saati asırlarca uzattı zihninde. Sevişmelerini ibadet kabul etti... Kırık dökük sevgi sözcüklerini ise dua. Zaman göreceliydi ya, o da sevgiliyle beraber olduğu saatleri yıllar, ayrı olduğu yılları ise saatler ile ölçtü. Böyle böyle akıp gitti zamanların içindeki zaman... Öteki, - Biz ikimizde deliyiz, dermiş buluşmalarında... O da, yalan nedir bilmeyen çocuklar gibi inanırmış ona. ınanırmış ve kendi deliliğinden onur duyarmış... Ah, ben onun beklentisiz bir aşık olduğunu mu söyledim az önce? Yalandı aslında bu! Hem de koskoca bir yalan. Onun, hem kendisine, hem sevgiliye, hem de çevresindekilere söylediği, beni bile kandırdığı bir masaldı bu... Aynı aşkı gibi... Yıllar sonra anladım ben de kandırıldığımı... Onun yalan dünyasının, aşk masalının içine çekildiğimi. Varmış meğer onun da beklentileri... Hem de dağlar gibi... hem de ateş gibi içini yakan... yakan ve kavuran... yüreğine sığdırmakta zorlandığı... Hiç binmedikleri gemilerde başını ötekinin omuzuna koyarak denizin köpüklerini seyretmeyi beklermiş meğer... Boğaza bakan bir tepede ötekiyle beraber güneşi karşılamayı beklermiş.... Hiç gitmedikleri deniz kıyılarında sabahın ilk saatlerinde ayaklarını suya sokarak kıyı boyunca yürümelerini beklermiş... Hayata beraberce ve bütünüyle katıldıkları zamanın gelmesini beklermiş meğer... Ötekinin deliliğine sahip çıkacağı, daha doğrusu kanıtlayacağı, gece gündüz beraber olunan, hasretliğin kalmadığı anları beklermiş... Ötekinin de kendisini aşka adamasını beklermiş... ışte böyle onulmaz beklentilerle kıvranıp dururken O; kendisine ‘’delisin’’ diyenlere aşkına derin bir imanla bağlı olanların inançlı yüz ifadesiyle, - Biz ikimizde deliyiz. Aşk da zaten ikili bir deliliktir, diyordu. ... O şimdi inzivaya çekildiği küçük ve ıssız sahil kasabasında, bulutları mora, gökyüzünü yeşile, denizleri turuncuya, çimenleri maviye boyuyor... Yeşil gökyüzünde kıpkırmızı bir uçurtma uçuruyor, çıplak ayakları çimenlerin ıslak mavisine dönüşürken tek başına deliliğini yaşıyor. Öteki mi? Öteki h¢l¢, dünyevi hesaplarıyla, hırslarının peşinde, akıllı akıllı, ama deli olduğunu iddia ederek koşturup duruyormuş... ıkisini de bilenler, öteki övünerek kendisinin ‘’deli’’ olduğunu, hiçbir akıllının cesaret edemeyeceği işler yaptığını iddia ettikçe, o uzak sahil kasabasında mor bulutlar, turuncu denizler boyayan aşığı düşünüyorlar buruk buruk gülümseyerek...